F1 Sezon 1996 < | >
rozpoczecie: 1996-03-10, zakonczenie: 1996-10-13
Klasyfikacja kierowców
1 Damon Hill
97
2 Jacques Villeneuve
78
3 Michael Schumacher
59
klasyfikacja konstruktorów
1 Williams
175
2 Ferrari
70
3 Benetton
68

Kalendarz
nr GP data
1 GP Australii 1996-03-10 00:00:00
2 GP Brazylii 1996-03-31 00:00:00
3 GP Argentyny 1996-04-07 00:00:00
4 GP Europy 1996-04-28 00:00:00
5 GP San Marino 1996-05-05 00:00:00
6 GP Monaco 1996-05-19 00:00:00
7 GP Hiszpanii 1996-06-02 00:00:00
8 GP Kanady 1996-06-16 00:00:00
9 GP Francji 1996-06-30 00:00:00
10 GP W.Brytanii 1996-07-14 00:00:00
11 GP Niemiec 1996-07-28 00:00:00
12 GP Węgier 1996-08-11 00:00:00
13 GP Belgii 1996-08-25 00:00:00
14 GP Włoch 1996-09-08 00:00:00
15 GP Portugalii 1996-09-22 00:00:00
16 GP Japonii 1996-10-13 00:00:00

sezon 1996

ilość rozegranych GP: 16
system punktacji: 10-6-4-3-2-1
wyłanianie MŚ kierowców:
Wszystkie zdobyte punkty
wyłanianie MŚ konstruktorów:
Wszystkie zdobyte punkty
przepisy techniczne
ilość cylindrów: max 12 cylindrów
pojemność (bez doładowania) : 3000
pojemność (z doładowaniem) : turbodoladowanie zabronione
waga: 600 kg
dotankowanie: zabronione
klasyfikacje i statystyki sezonu
klasyfikacja kierowców
klasyfikacja konstruktorów
statystyki
Podsumowanie sezonu
Zespół Ferrari i Bennetton wymieniają się kierowcami. Para Alesi Berger, zasiada we włosko-brytyjskiej ekipie, a Schumacher przenosi się do Ferrari. Partneruje mu były kierowca Jordana Eddie Irvine. W Williamsie pozostaje Hill, a na miejsce Coultharda, który pojawia się u boku Hakkienen w McLarenie, przychodzi młody, ubiegłoroczny zwycięzca Indy Car’ów Jacques Villeneuve. Bennetton bez Schumachera nie odnosił już tak spaktakularnych sukcesów. Pozbawiony największego konkurenta Williams nie miał sobie równych. Bolid FW18 – dziecko Patricka Heada i Adriana Neweya był praktycznie nie do pobicia. Duet Hill – Villeneuve zapewnił kolejne mistrzostwo dla drużyny Franka Williamsa, a Damon Hill zdobył swój upragniony tytuł mistrzowski. Zapewnił go sobie w ostatnim wyścigu sezonu który można śmiało uznać za najlepszy w jego karierze. Ferrari pomimo wielkich problemów z awaryjnością w rękach M. Schumachera zdołało wywalczyć zwycięstwo aż w 3 wyścigach GP, ze słynnym deszczowym triumfem w Hiszpanii na czele. Zaskakującym zwycięzcą GP Monaco został Olivier Panis w Ligierze, który skorzystał z plagi awarii i wypadków jakie dotknęły faworytów.