Jack Brabham

Australia
Jack Brabham
autograf Jack Brabham a
data urodzenia
1926-04-02
miejsce urodzenia
Hurtsville, Sydney
debiut
British Grand Prix - 1955
data śmierci
2014-05-19
miejsce śmierci
Robina, Queensland
Jack Brabham - osiągnięcia i statystyki
wszystkie wyniki: zobacz
mistrz świata: 1966 | 1960 | 1959 |
ilość zgłoszeń: 129
ilość wyścigów: 128
ilość zwycięstw: 14
ilość 2 miejsc: 10
ilość 3 miejsc : 7
ilość zdobytych pole position: 13
ilość startów z pierwszego rzędu: 27
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 12
ilość dnf* 54
 
Jack Brabham - punkty zdobyte w poszczególnych sezonach:
sezon punkty miejsce w klasyfikacji kierowców
1970 25 5
1969 14 10
1968 2 23
1967 46 2
1966 42 1
1965 9 10
1964 11 8
1963 14 7
1962 9 9
1961 4 11
1960 43 1
1959 31 1
1958 3 17
1957 0 23
1956 0 27
1955 0 25

punkty w sumie: 253

Jack Brabham
lista samochodów
lista zespołów

Jack Brabham - biografia/ artykuły

Jack Brabham jest pierwszym Australijczykiem, który zdobył tytuł wyścigowego mistrza świata, i pierwszym kierowcą, który wywalczył mistrzostwo na samochodzie własnej konstrukcji. W ciągu swej bogatej, 23-letniej kariery sportowej startował w 127 wyścigach GP, z czego 14 zakończyło się jego zwycięstwem, i 3-krotnie wywalczył tytuł najlepszego kierowcy wyścigowego na świecie. Znany był z odważnego, a jednocześnie przemyślanego sposobu jazdy, a także z ogromnej waleczności, dzięki której uznawany był za najtrudniejszego do wyprzedzenia. Za swe sportowe osiągnięcia Brabham otrzymał Order Imperium Brytyjskiego. Urodził się w Sydney, a w 22 roku życia został już mistrzem swego kraju w wyścigach na owalnych torach ziemnych. Sukces ten powtórzył zresztą czterokrotnie w latach 1948-1951, potem zaczął startować w poważniejszych imprezach: wyścigach górskich (był górskim mistrzem Australii w 1953 r.) i wyścigach torowych. W 1955 r. wyemigrował do Anglii, gdzie brał udział w wyścigach za kierownicą samochodów Cooper. Jego talent i sukcesy zapewniły mu miejsce w fabrycznym zespole Coopera w 1957 r., kiedy to firma przygotowywała się do wejścia na scenę wyścigów GP ze swym rewelacyjnym modelem z centralnie umieszczonym silnikiem i niezależnym zawieszeniem wszystkich kół na poprzecznych wahaczach. Właśnie Brabham w pełni zademonstrował zalety nowych rozwiązań konstrukcyjnych Coopera zwyciężając w latach 1959 i 1960 w 7 wyścigach GP i zostając dwukrotnie, rok po roku, mistrzem świata. W 1961 r. na 2,7-litrowej wersji Coopera wziął udział w 500-milowym wyścigu w Indianapolis, zajmując 9 miejsce. W tym samym roku Brabham założył własną wytwórnię samochodów wyścigowych, Motor Racing Developments. Wkrótce zakłady te zdobyły sobie doskonałą opinię i przez następnych 10 lat wyprodukowały ponad 1000 różnego typu samochodów- głównie F2 i F3, które odniosły wiele sukcesów na torach całego świata. W 1962 r. Brabham wystawił do wyścigów GP swój własny samochód, a wkrótce potem powiększył swój zespół do dwóch wozów. Jednak poza zwycięstwami Gurneya w GP Francji w 1964 r. i Brabhama w drugorzędnych wyścigach o GP Australii, Austrii i Solitude w 1963 r. aż do końca półtoralitrowej formuły zespół Brabhama nie zapisał na swym koncie poważniejszych sukcesów. Pierwszy rok 3-litrowej F1, 1966, oznaczał dla Brabhama powrót na tron mistrza świata. Nowy model wozu F1, Brabhama BT 20, napędzany australijskim silnikiem Repco V8 okazał się zdecydowanie najlepszy w całej stawce, głównie dzięki wspaniałym walorom trakcyjnym, gdyż mocą ustępował kilku innym samochodom. Brabham zwyciężył w 4 wyścigach GP, a jego wóz zajął pierwsze miejsce w punktacji na najlepszy samochód mistrzostw. W 1967 r. utrzymuje się dominacja samochodów Brabham w wyścigach GP. Tym razem mistrzem świata został drugi kierowca zespołu, Hulme, a Brabham wywalczył tytuł wicemistrzowski. Równocześnie zespół Brabhama bierze udział w wyścigach F2, na samochodach napędzanych 1-litrowymi silnikami Hondy. W 1966 r. Brabham wygrał aż 8 wyścigów F2! Dwa kolejne sezony w wyścigach GP przyniosły zespołowi Brabhama niepowodzenie: samochody wyposażone najpierw w nowy model silnika Repco, a potem w jednostki Cosworth pochodzące ze szczególnie nieudanej serii nie były w stanie nawiązać równorzędnej walki z czołówką. Natomiast w sezonie 1970 Jack Brabham był o krok od zdobycia czwartego tytułu mistrza świata, lecz pech (Australijczyk dwukrotnie- w GP Monaco i GP Wielkiej Brytanii- utracił na ostatnim okrążeniu prawie pewne zwycięstwo) zepchnął go na 5 miejsce w końcowej klasyfikacji mistrzostw. Po zakończeniu sezonu 1970 Jack Brabham wycofał się z wyścigów samochodowych. Wkrótce potem sprzedał swój zespół Berniemu Ecclestone. Sam Brabbam przeniósł się do USA, gdzie zajmował się m.in. organizacją wyścigów samochodowych serii USAC. Na podstawie: "Zarys historii sportu samochodowego" - Jan A. Litwin Tekst opublikowany dzięki uprzejmości Przemysława Kempiskiego
autographs.f1.klub.info.pl