Chris Amon

Nowa Zelandia
Chris Amon
autograf Chris Amon a
data urodzenia
1943-07-20
miejsce urodzenia
Bulls
debiut
Grand Prix de Monaco - 1963
data śmierci
2016-08-03
miejsce śmierci
Rotorua
Chris Amon - osiągnięcia i statystyki
wszystkie wyniki: zobacz
mistrz świata:
ilość zgłoszeń: 108
ilość wyścigów: 104
ilość zwycięstw: 0
ilość 2 miejsc: 3
ilość 3 miejsc : 8
ilość zdobytych pole position: 5
ilość startów z pierwszego rzędu: 15
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 3
ilość dnf* 47
 
Chris Amon - punkty zdobyte w poszczególnych sezonach:
sezon punkty miejsce w klasyfikacji kierowców
1976 2 18
1975 0 22
1974 0 21
1973 1 19
1972 12 9
1971 9 9
1970 23 7
1969 4 12
1968 10 10
1967 20 4
1966 0 21
1965 0 17
1964 2 16
1963 0 18

punkty w sumie: 83

Chris Amon
lista samochodów
lista zespołów

Chris Amon - biografia/ artykuły

Chris Amon zadebiutował w Formule 1 w wieku 19 lat i przez 14 lat ścigał się na najwyższym poziomie. Pojawiał się na podium jedenaście razy, nie odniósł jednak żadnego zwycięstwa, gdyż pech nie opuszczał go gdy kilkukrotnie prowadził w wyścigu.
Amon został zauważony przez Rega Parnella podczas występów w serii Tasman 1962-1963 i został zaproszony do udziału w mistrzostwach świata, w zespole Lola. Zdobył pierwsze punkty na Zandvort, gdy jego zespół korzystał z nadwozi Lotusa.
Śmierć Parnella oznaczała gorszy okres w karierze dla Amona, jednak jego kariera wróciła na właściwe tory po przejściu do Ferrari w 1967 roku. Zdobywał punkty w sześciu z dziewięciu wyścigów, w których brał udział. Po śmierci Lorenzo Bandiniego w Monaco stał się głównym kierowcą Ferrari finiszując na czwartym miejscu w klasyfikacji kierowców.
Następne dwa sezony w Maranello, pomimo kilku mniejszych sukcesów, takich jak choćby drugie miejsce na Brands Hatch w 1968 roku, okazały się raczej rozczarowujące. Amon związał się z Siffertem i przeniósł się do zespołu March w 1970 roku. Wygrał niezaliczany do mistrzostw świata wyścig International Trophy na Silverstone, trzy razy meldował się na podium i finiszował na siódmej pozycji w klasyfikacji kierowców.
Następne dwa sezony w zespole Matra okazały się mniej efektywne niż przewidywano. Amon wygrał niezaliczany do mistrzostw wyścig w Argentynie w 1971 roku, miał pecha na Monzie, gdy stracił wizjer, podczas gdy był na prowadzeniu w końcowej fazie wyścigu. Największy pech dosięgł go rok później, na torze Clermont Ferrand. Amon zdobył pierwsze pole startowe i prowadził z dużą przewagą gdy złapał gumę, co zepchnęło go na trzecie miejsce.
W 1973 roku zdobył tylko jeden punkt, ścigając się w Tecno. Następnie postawił wszystko na jedną kartę tworząc swój własny zespół na sezon 1974. Swoje dwa ostatnie sezony spędził w Ensign, w którym osiągnął zaledwie jedno piąte miejsce w dziesięciu startach. Pod koniec 1976 roku przeniósł się do zespołu Wolf, jednak wypadek przed Grand Prix Kanady zakończył jego karierę w Formule 1.